بی بی چک از این ارزان های دو و پانصدی ِ چینی بود. همسر محترم با من آمد توی دستشویی و مهلت نداد! یک چیز خیلی بی خودی روی نوار سفید افتاد. من گفتم این خطا دارد و رفتی یک جنس بنجل سفارشی آدم نمی فهمد چی به چی است. همسرم معتقد بود خط افتاده و خبری هست. من از چیز دیگری هم شاکی بودم و آن این بود که می گفتم باید صبح نمونه بگیریم نه عصر. دقیقتر است ولی تو مهلت نمی دهی و ... خلاصه این قصه ی سفارش بی بی چک چینی و زمان نمونه برداری! چند مرتبه تکرار شد و هربار همسرم می

یادم نیست همان روز بود یا پس روز بعدیش. دکتر به من گفت روزه نگیر و من چقدر تحقیق و بالا و پایین کردم که بفهمم می شود به همین راحتی روزه نگیرم آیا ؟ به گمانم یازده روز، روزه گرفتم. برآیند تحقیقاتم این بود که هشت هفته ی اول بسیار حیاتی است و سلول های مغز و عصبی جنین در حال شکل گیری اند و غذایشان قند است و آب و خلاصه روزه ی شانزده هفده ساعته مساوی است با نقص عصبی جنین. یکی دو روز اول خیلی تو لک بودم بابت روزه خواری.